அளவுக்கு மீறிய வன்முறையும் வலுவற்ற உணர்ச்சிப் பிணைப்பும்: நானியின் 'தி பாரடைஸ்' திரைப்பட விமர்சனம்
நானி மற்றும் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா கூட்டணியில் வெளியான தி பாரடைஸ் திரைப்படம் அளவுக்கு மீறிய வன்முறையுடனும் பலவீனமான உணர்ச்சிப் பிணைப்புடனும் வெளியாகி ஏமாற்றமளித்துள்ளது.
ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா இயக்கத்தில் நானி, மோகன் பாபு மற்றும் காயடு லோஹர் ஆகியோர் நடிப்பில் வெளியாகியுள்ள தெலுங்குத் திரைப்படமான 'தி பாரடைஸ்', அதிகளவிலான வன்முறை காட்சிகளுடனும் தட்டையான திரைக்கதையுடனும் வெளியாகி இரசிகர்களை ஏமாற்றமடையச் செய்துள்ளது.
தசாரா திரைப்படத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து இயக்குனர் ஸ்ரீகாந்த் ஒடேலா மற்றும் நானி கூட்டணியில் உருவாகியிருக்கும் இரண்டாவது திரைப்படம் இதுவாகும். செகந்திராபாத்தில் அமைந்துள்ள வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த 'பாரடைஸ்' என்ற பகுதியை மையமாகக் கொண்டு ஒரு புனைகதை உலகத்தை இயக்குனர் இதில் உருவாக்கியுள்ளார்.
சுமார் ஐயாயிரம் பேரைக் கொண்ட 'சவாரி' என்ற பழங்குடி இனம் தமக்கான அடையாளத்திற்காகவும் அங்கீகாரத்திற்காகவும் போராடுவதை அடிப்படையாகக் கொண்டே இப்படத்தின் கதைக்களம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களுக்கு கல்வி, சுகாதாரம் போன்ற எந்தவொரு அடிப்படை அரச வசதிகளும் கிடைக்காமல் பார்த்துக் கொள்வதுடன், அவர்களை அடிமைகளாகவும் தீண்டத்தகாதவர்களாகவும் நடத்தும் ஷிகஞ்சா மாலிக் எனும் ஆதிக்க நிலப்பிரபுவாக மோகன் பாபு நடித்துள்ளார்.
அவரை எதிர்த்துப் போராடி சிறு வயதிலேயே சிறை செல்லும் ஜாடல் எனும் பாத்திரத்தில் நானி நடித்துள்ளார். பதினான்கு ஆண்டுகள் சிறைவாசத்திற்குப் பின்னர் திரும்பும் நாயகன், தனது தாயார் சம்மக்காவின் தியாகங்களை எவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறார் என்பதும் அவர்களை அடக்கி ஆளும் ஆதிக்க சக்திகளுக்கு எதிராக எவ்வாறு போராடுகிறார் என்பதும் மீதிக் கதையாக நகர்கிறது.
திரைப்படம் வெளியாவதற்கு முன்னர் தாய்-மகன் பாச உணர்வே கதையின் பிரதான அச்சாணியாக அமையும் எனப் படக்குழுவினர் தெரிவித்த போதிலும், திரையில் மிக நீண்ட மற்றும் எல்லைமீறிய இரத்தக் களரியான சண்டைக் காட்சிகளுக்கே இயக்குனர் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளார்.
முதலாவது அரை மணிநேரத்திற்குப் பின்னர் திரைப்படம் தன் திசையை இழந்து தட்டையான போக்கிற்கு மாறுவதுடன், உணர்வுபூர்வமான காட்சிகள் இரசிகர்களுடன் ஒன்றிணைவதில் பெரும் பின்னடைவைச் சந்திக்கின்றன. ஈஸ்வரி ராவ் பேசும் ஓரிரு காட்சிகளைத் தவிர தாய்-மகன் பாசப் பிணைப்பு திரையில் எவ்வித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தத் தவறிவிட்டது.
நடிகர் நானி தனது கடின உழைப்பை வெளிப்படுத்திய போதிலும், தொடர்ச்சியாக நூற்றுக்கணக்கானோரை ஈவிரக்கமின்றி கொன்று குவிக்கும் அதிரடி நாயகன் தோற்றம் அவருக்கு முழுமையாகப் பொருந்தவில்லை என்பதுடன் தெலங்கானா வட்டார வழக்கிலான வசனங்களும் சில இடங்களில் தெளிவின்றி காணப்படுகின்றன.
மூத்த நடிகர் மோகன் பாபுவின் தொடக்கக் கம்பீரம் இரண்டாம் பாதியில் வீணடிக்கப்பட்டுள்ளதுடன், காயடு லோஹர் மற்றும் ராகவ் ஜுயல் ஆகியோரின் கதாபாத்திரங்களும் பலவீனமாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
அவினாஷ் கொல்லாவின் கலை இயக்கம் மற்றும் ஒளிப்பதிவு ஆகியவை படத்திற்கு வலுவான தொழில்நுட்ப அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொடுத்துள்ள போதிலும், அனிருத் ரவிச்சந்தரின் பின்னணி இசை தேவையற்ற இரைச்சலாகவே அமைந்துள்ளது. கே.ஜி.எப் மற்றும் புஷ்பா போன்ற பிரமாண்ட அடையாளப் போராட்டப் படங்களின் சாயலில் கதை அமைந்திருந்தாலும், வலுவான திரைக்கதை மற்றும் ஆழமான உணர்ச்சிகள் இல்லாததால் 'தி பாரடைஸ்' திரைப்படம் இரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பைப் பூர்த்தி செய்யத் தவறியுள்ளது.